LotLog  -

| § ¶Bookcrossfamilie

'We voelen ons toch een beetje tante,' zei een bookcrosser. Een paar tantes en ooms waren verenigd met mij en Lucie erbij. Door E-miles fotokunsten werd het mooi en gedegen vastgelegd. Hier zie je hoe gezellig het was, later komen nog mooie portretten van Lucie door E-mile.

(lees verder)

| § ¶Omsk net te ver weg?

Vakantieverhalen III. Voorgaande verhalen zijn: australisch wildlife en goede tijden, slechte tijden

Siberië, 2000

Omsk net te ver weg?
De Trans-Mongolië Express nadert Omsk vanuit het oosten en in één treinstel wordt het onrustig. Tot grote verbazing van de westerlingen in dat treinstel worden twee van hen opeens ongedurig. W. en ik slaan heftig aan het rommelen. Onze walkman wordt opgediept, bandje gezocht en dan kunnen de echte voorbereidingen beginnen. We moeten natuurlijk even inluisteren om de tekst goed te kennen en bovendien moet het bandje precies op de juiste plek staan. Als alles gecheckt is, worden we door de andere westerlingen gesommeerd nu maar eens te vertellen waarom Omsk zo’n onrust bij ons oproept. We willen er zelfs tot 3 uur ’s nachts voor opblijven!

(lees verder)

| § ¶Vreemde combinatie

Groningen. Zaterdagmiddag. De Slegte.
'Laura!' (mannenstem van beneden)
'Laura!' (vrouwenstem van boven)
Ik loop de trap op van begane grond naar eerste verdieping.
'Ik ben hie-ier.' (dromerige meisjesstem)
'Laura, ik ben boven!' (vrouwenstem van boven)
'Jah.' (de stem, nog dromeriger)
Ik sta nu vlakbij het meisje: een jaar of negen, roze broek, roze laarzen, ingevlochten blond haar. Ze is volledig verdiept in een boek met schilderijen van Rafaël.

| § ¶Stilte in de zaal!

Ik ging deze week twee keer naar het theater. Da's al geluk. Maar ik zag ook twee keer iets moois: da's echt geluk. Donderdag ging ik met G. naar jeugdvoorstelling LIJK van Het Syndicaat. In het Kruithuis, een klein theater aan de achterkant van de Groningse schouwburg, was het en daar zag ik ook een poster van Zoeken naar Mohammed, een voorstelling over de Islam, maar dat niet alleen.
De volgende dag ging ik met W. naar wederom in het Kruithuis, voor Zoeken naar Mohammed. Gaat beide zien!

Het publiek, dat de voorstellingen bezocht, had niet méér kunnen verschillen: donderdagavond veel modern geklede en opgemaakte jongeren, met of zonder ouders; vrijdag keurig gekapte dames en heren en politiek correcte veertigers.
Eén van de twee avonden was er geklets, gerommel, geritsel en zelfs een smssend mobieltje in de zaal. Nee, het waren niet de jongeren, die altijd de schuld krijgen van rumoer in de zaal. De jongeren waren muisstil, afgezien van af en toe een lach. Maar dat mag. Nee, de ouderen konden hun mond niet houden, vergaten hun mobieltje uit te zetten en ristelden met papiertjes. Zo zie je maar.

| § ¶De geboorte van een gebeurtenis

Momenteel werk ik in de theater/danswereld, maar eigenlijk studeerde ik af als theoretisch historicus. Ik ben niet één van die mensen die niets meer met haar opleidingsvakgebied te maken wil hebben. Ik weet er alleen op dit moment geen vorm voor. Ik denk vaak na over geschiedenis, geschiedschrijving en geschiedtheorie. Meestal wordt dit aangewakkerd door andere gedachten die me dan doen denken aan mijn afstudeeronderwerp, de theorie van Louis O. Mink, een ondergewaardeerde filosoof. Dit keer waren er drie observaties die me aan het denken zetten.

(lees verder)

| § ¶Goede tijden, slechte tijden

vakantieverhaal nr. 2. Voor uitleg kijk bij Australisch wildlife

Hongkong, 2000

Goede tijden, slechte tijden
Opeens is onze portemonnee weg. Helemaal weg. We hadden net gepind, een flinke som, bij zo’n gekke Hongkongse pinautomaat waar je je bonnetje zelfs in het Nederlands kunt laten printen. En we zitten al niet ruim in ons geld. W. is van mening dat zijn zak gerold is, ik denk dat de portemonnee gewoon uit zijn achterzak geval-len is en hoe vaak had ik al niet gezegd dat... We doen geen aangifte en gaan in bedrukte stemming naar onze hotelkamer, op de x-te verdieping van een Hongkongflat met badcelsfeer en alleen een raampje op de luchtkoker.

(lees verder)

| § ¶Angst

'I have learned over the years that when one's mind is made up, this diminishes fear; knnowing what must be done does away with fear'
Rosa Parks, de vrouw die voorin de bus bleef zitten.

| § ¶Australisch wildlife

Ik schreef wat verhalen voor het vakantieverhalenboek van bookcrossing. Ik plaats ze ook hier, elke dag eentje. Vandaag de vroegste en de ver-ste: Australië, 1996.

(lees verder)